
ความคลั่งไคล้การเต้นรำของชาวบราซิล ได้รับการประกาศให้เป็นมรดกทางวัฒนธรรม ทั้งหมดนี้เริ่มต้นด้วยการเคลื่อนไหวขาอย่างปราดเปรียว ก้าวไปข้างหน้าและข้างหลังอย่างแข็งแกร่ง ตามด้วยเพลงฟังก์ของบราซิล จากนั้นจึงนำการเคลื่อนไหวต่างๆ มาจากเบรกแดนซ์ แซมบ้า คาโปเอร่า เฟรโว อะไรก็ได้ที่อยู่รอบๆ
Passinho ซึ่งเป็นรูปแบบการเต้นรำที่สร้างขึ้นในช่วงทศวรรษปี 2000 โดยเด็กๆ ในย่านสลัมของริโอเดจาเนโร ได้รับการประกาศเมื่อเดือนมีนาคมว่าเป็น มรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ โดยสมาชิกสภานิติบัญญัติในรัฐริโอ ซึ่งนำมาซึ่งการยอมรับในการแสดงออกทางวัฒนธรรมที่เกิดจากการทำงานอันกว้างขวาง บริเวณใกล้เคียงชั้นเรียน
ผู้สร้างสรรค์ Passinho เป็นเด็กที่มีความยืดหยุ่นสูง และไม่มีปัญหาร่วมใดๆ พวกเขาเริ่มลองท่าใหม่ๆ ที่บ้าน จากนั้นก็อวดพวกเขาในงานปาร์ตี้ฟังก์ในชุมชน และที่สำคัญคือแชร์พวกเขาบนอินเทอร์เน็ต
ในช่วงแรกๆ ของโซเชียลมีเดีย เด็กๆ อัปโหลดวิดีโอผลงานล่าสุดของพวกเขาไปยัง Orkut และYouTubeและสไตล์ดังกล่าวก็เริ่มแพร่กระจายไปยังสลัมอื่นๆ ฉากการแข่งขันเกิดขึ้น และเยาวชนคัดลอกและเรียนรู้จากนักเต้นที่เก่งที่สุด ทำให้พวกเขาสร้างสรรค์สิ่งใหม่ๆ ต่อไปและมุ่งมั่นที่จะอยู่ด้านบน
ปาสซินโญ่ในชีวิตของฉันเป็นพื้นฐานของทุกสิ่งที่ฉันมี นักเต้นและนักออกแบบท่าเต้น วัลซีร์ เด โอลิเวรา วัย 23 ปี กล่าวในการให้สัมภาษณ์ มันเป็นที่ที่ฉันสามารถหาเลี้ยงชีพได้ และฉันสามารถแสดงให้ผู้คนเห็นถึงความสุขและระเบิดอารมณ์ได้ เข้าใจไหม เป็นที่ที่ฉันรู้สึกมีความสุขดี
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
ความคลั่งไคล้การเต้นรำของชาวบราซิล ได้รับการประกาศให้เป็นมรดกทางวัฒนธรรม

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
Julio Ludemir โปรดิวเซอร์ชาวบราซิลช่วยยึดถือจิตวิญญาณนี้และค้นพบพรสวรรค์โดยการจัด passinho battles ในช่วงต้นปี 2010 ในกิจกรรมเหล่านี้ เยาวชนผลัดกันอวดฝีเท้าต่อหน้าคณะลูกขุนที่คัดเลือกผู้ชนะ
เทศกาล Out of Doors ที่ลินคอล์นเซ็นเตอร์ในนิวยอร์กได้จัดการดวลกันครั้งหนึ่งในปี 2014 ทำให้ผู้ชมในสหรัฐฯ ได้สัมผัสก้าวย่างอันทรงพลัง Passinho ฝ่าฝืนขอบเขตของ favelas และตัดการเชื่อมต่อจากปาร์ตี้ฟังค์ที่มักเกี่ยวข้องกับอาชญากรรม นักเต้นเริ่มปรากฏตัวทางโทรทัศน์กระแสหลักและได้รับความสนใจในระหว่างพิธีเปิดการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกที่ริโอ 2016
Ludemir อธิบายสไตล์นี้ว่าเป็นการแสดงออกถึง antropofageia ของบราซิล ซึ่งเป็นแนวคิดสมัยใหม่เกี่ยวกับองค์ประกอบการกินเนื้อคนจากวัฒนธรรมอื่นเพื่อผลิตสิ่งใหม่
Passinho เป็นการเต้นรำที่ดูดซับการอ้างอิงจากการเต้นรำทั้งหมด มันเป็นการผสมผสานระหว่างอิทธิพลทางวัฒนธรรมที่เด็ก ๆ จากรอบนอกดูดซับ ในขณะที่พวกเขาเชื่อมต่อกับโลกผ่านโซเชียลมีเดียในร้านอินเทอร์เน็ตคาเฟ่ เขากล่าว
การเต้นรำยังกลายเป็นหนทางสำหรับเยาวชนในการเคลื่อนย้ายอย่างราบรื่นระหว่างชุมชนที่ถูกควบคุมโดยแก๊งค้ายาที่เป็นคู่แข่งกัน มันมอบทางออกใหม่ให้กับผู้ชายจากสลัมแห่งนี้ นอกเหนือจากการตกอยู่ในชีวิตแห่งอาชญากรรมหรือความฝันที่เกินจริงในการเป็นดาราฟุตบอล
เครดิต. ufabet สมัคร